Inspiración

Patricio Grande begon zijn gitaarstudies op 7-jarige leeftijd aan de Muziekacademie van Sint-Jans-Molenbeek. Op 18-jarige leeftijd verdiepte hij zich in flamencogitaar onder begeleiding van Antonio Segura. Op 19-jarige leeftijd werd hij toegelaten tot het Koninklijk Conservatorium van Bergen, waar hij klassieke gitaar studeerde bij de gerenommeerde Braziliaanse maestro Odaïr Assad, en in 2009 behaalde hij zijn masterdiploma.

Tijdens zijn opleiding had Patricio de gelegenheid om masterclasses te volgen bij verschillende gerenommeerde klassieke en flamencogitaristen, waaronder Gerardo Nuñez, Manolo Franco, Scott Tennant, Camarón de Pitita en Paco Fernandez.

In zijn professionele carrière heeft Patricio het podium gedeeld met tal van gerenommeerde artiesten uit België, Frankrijk en Spanje. Enkele van deze opmerkelijke samenwerkingen omvatten David Bastidas, Javi Gomez, Carlos Piñana, Farruquito, Juan Paredes, Cecile Evrot, Yurentz Bermudez, David Perez, Maria Marin, Cristina Hall, Inès Rubio, Lorena Oliva, Isaac Barbero, Antonio Paz, Jose Ligero, Esteban Murillo, Marisol Valderrama, Antonio Martinez, Alex Otero, Federico Ordoñez, Sofia Yero, Torre de Montijo en Elena La Grulla.

Momenteel is Patricio een actieve gitaarleraar in conservatorium van Brussel en treedt hij op in verschillende projecten. Zijn primaire focus ligt op zijn eigen flamencoprojecten en tal van tablao-optredens.

Voor Cécile Evrot, pianiste van opleiding, was haar ontmoeting met flamenco op vijftienjarige leeftijd een echte openbaring. Ze wendde zich instinctief tot zang, die ze eerst enkele jaren autodidactisch bestudeerde. Daarna ging ze in Spanje studeren bij José Mendez (Jerez) en Juan José Amador (Sevilla) en ontwikkelde ze haar ervaring in de begeleiding van baile bij Carmen Ledesma en Pilar Montoya “La Faraona”.
Tijdens een verblijf in Sevilla in 2014 ontmoette ze de legendarische cantaor Juan Peña El Lebrijano, die haar meester zou worden en met wie ze een zeer sterke relatie zou opbouwen die haar benadering van zang tot op de dag van vandaag voedt.

Kunstenares met vele gezichten (ze is ook actrice en schrijft haar eigen liedjes), Cécile Evrot werkt vandaag de dag samen met erkende artiesten van de Franse en Europese flamencoscene. Bovendien geeft ze les bij verschillende verenigingen en biedt ze een gevoelige en onbevangen benadering van cante, met plezier en respect voor de fundamentele waarden van flamenco.

Lidia Rodríguez González, geboren in Paradas (Sevilla) in 1997, is een uitstekende flamencozangeres met een uitgebreide en diverse opleiding. Ze begon haar opleiding op 13-jarige leeftijd en sinds haar 18e wijdt ze zich professioneel aan de flamenco. Ze is opgeleid aan de Cristina Heeren Foundation, het “Cristóbal de Morales” Conservatorium in Sevilla en is afgestudeerd in  hogere graad in flamencozang aan het “Rafael Orozco” Conservatorium in Cordoba. Ze heeft ook een diploma lager onderwijs met als hoofdvak muziek van de Universiteit van Sevilla.
In haar artistieke carrière heeft ze deelgenomen aan talrijke flamenco-evenementen en festivals, zoals het Circuito Andaluz de Peñas Flamencas, de Bienal de Flamenco en la Provincia de la Diputación de Sevilla, het Festival del Mostachón Joven de Utrera, 1 jaar flamenco zangeres van Orquesta Sinfonica Flamenca de España, enz… Ze ontving verschillende prijzen, waaronder de Eerste Prijs “Manuel Mairena” in de nationale competitie Antonio Mairena, de Eerste Speciale Prijs voor de Colombiana in de Nationale Competitie van Cantes de Ida y Vuelta de Marchena, en de Speciale Jonge Prijs in de Competitie van de Soleá de Alcalá.
Haar academische opleiding omvat het Professional Degree in Cante Flamenco aan het “Cristóbal de Morales” Conservatorium in Sevilla, het Diploma in Basisonderwijs met als hoofdvak Muziek van de Universiteit van Sevilla, Advanced Degree in Cante Flamenco aan het “Rafael Orozco” Conservatorium in Cordoba. Ze heeft ook een Master in Flamencologie behaald aan de ESMUC. Met een gedegen opleiding en een uitmuntende artistieke carrière is Lidia Rodríguez een prominente figuur in de wereld van de flamenco. Op het heden is ze docent flamenco zang in het Conservatorium in Cordoba “Rafael Orozco”.

Beatriz Cruz de Alba volgde haar opleiding aan de Fundación Cristina Heeren in Sevilla, waar zij les kreeg van gerenommeerde flamencomeesters zoals Milagros Menjíbar en Javier Barón. Tijdens het academiejaar 2015/2016 genoot zij er van een practicumbeurs. Daarvoor begon zij haar opleiding Spaanse dans en flamenco aan de academie D’Arte Hermanas Muñoz, leerlingen van de legendarische Matilde Coral. Met het gezelschap van de Fundación trad zij op tijdens prestigieuze evenementen zoals het Festival de Jerez 2016 en het Festival Flamenco Madrid 2016 (25e Certamen de Coreografía de Danza Española y Flamenco), waar zij de choreografie ‘Eclosión’ van choreografe en docente Luisa Palicio vertolkte. Parallel aan haar werk binnen het gezelschap startte zij haar solocarrière.
Ze trad onder meer op tijdens de cyclus “Miércoles a Compás” van het Centro Andaluz de Arte Contemporáneo in het Cartujaklooster van Sevilla, evenals in Marokko via het Instituto Cervantes en in Zwitserland. Daarnaast danste zij tijdens het kerstgala van de Spaanse ambassade in Trinidad en Tobago, eveneens in samenwerking met de Fundación. Beatriz Cruz werkte ook als assistente binnen de lessen flamencogitaarbegeleiding van gerenommeerde docenten zoals Paco Cortés, Pedro Sierra, Pedro Sánchez en Eduardo Rebollar aan de school van de Fundación.
Tegelijkertijd begeleidde zij met palmas verschillende flamencofestivals en artiesten zoals Manuel Cástulo, María José Pérez, Antonio Ortega, Armando Mateos en Laura Román, evenals gitaristen zoals Antonio Gámez, Antonio Carrión, Paco Cortés en Eduardo Rebollar. De bailaora behaalde verschillende onderscheidingen, waaronder de Nationale Prijs voor Alegrías tijdens de wedstrijd van Anaprode, de Nationale Vereniging voor de Ondersteuning en Promotie van Dans in Spanje, in samenwerking met de Nationale Dansfederatie van Frankrijk. In september 2018 maakte zij deel uit van de cast van de voorstelling “3000 DeSCencias” binnen de Biënnale van Sevilla.
In mei 2019 trad zij op tijdens het Khamoro Festival in Praag en presenteerde zij haar eerste eigen voorstelling in Mairena del Alcor onder de titel “Reminiscencia”. Zij opende het tablao Melquiades, vandaag bekend als La Milonga y Lola de los Reyes, en maakte deel uit van de voorstelling “Tablao” tijdens de Biënnale van 2022. In oktober van datzelfde jaar presenteerde zij “Esencia Flamenca” in het Teatro de Itálica in Santiponce. Daarnaast werkte zij mee aan de parallelle organisatie van de Latin Grammy Awards 2023 in samenwerking met televisiezender Univisión, ter promotie van flamenco. Ze trad eveneens op in bekende tablao’s zoals Las Setas, Teatro Flamenco, Tablao Andalusí en Baraka.
In oktober 2024 won zij de eerste prijs van het concours Ciutat Flamenco, wat haar de kans gaf om in februari 2025 op te treden in het emblematische tablao El Cordobés. In februari 2025 maakte zij deel uit van het circuit “Mujeres Transmisoras del Flamenco” van de UPO.
Momenteel werkt Beatriz Cruz als docente aan de school Artes Escénicas Rebollar, waar zij begeleiding bij flamencodans doceert aan gitaristen en zangers. Daarnaast geeft zij danslessen aan de scholen Muñoz in Salteras en Santiponce. Ze blijft actief optreden in verschillende tablao’s in Sevilla, evenementen en peñas flamencas.

Léa Llinares, geboren in Frankrijk, is een gerenommeerde flamencodanseres die bekendstaat om haar uitzonderlijke carrière en bijdragen aan de flamenco. Op 18-jarige leeftijd, na jaren van klassieke en Spaanse dansopleiding, ontdekt zij flamenco via de flamenco-scholen in Toulouse. Deze ontmoeting met flamenco leidt haar snel naar Andalusië, waar ze zich onderdompelt in de flamencocultuur.

In 2011 vestigt Léa zich in Sevilla om haar opleiding te verdiepen aan de Fundación de Arte Flamenco Cristina Heeren. Onder leiding van grote maestros zoals Ana Morales, Javier Baron, El Choro, en vooral Milagros Mengibar, verfijnt ze haar kunst en ontvangt ze in 2012 een studiebeurs van de Fundación Cristina Heeren, wat haar praktijk en techniek versterkt. Tegelijkertijd ontwikkelt ze haar podiumervaring met regelmatige optredens in tablaos. In 2014 valt ze op als solodanseres tijdens het festival « Passe ton Bach d’abord ». Ze creëert haar eerste solovoorstelling, « No Me Ha Dejado », met de muzikanten Kiko Ruiz, Alberto Garcia, en Juan Manuel Cortes. Haar aanwezigheid wordt ook opgemerkt als gastartiest voor de compagnie « Retorno Flamenco » met de voorstelling « Cruzando el Puente » tijdens het Festival d’Arte Flamenco de Mont de Marsan in 2015. Ze werkt ook samen met de Bordeaux-groep Nicolas Saez Sextet voor verschillende voorstellingen, waaronder « De Allí Paca », « En mi sitio », en « Encuentro » in 2024.

In 2016 valt Léa op in de voorstelling « VivenciAs » tijdens de Rencontres Flamenco et Andaloues d’Albi. Ze werkt ook samen met de compagnie van Vicente Pradal voor de voorstellingen « Del Flamenco a Lorca » en « Medianoche », en treedt solistisch op tijdens het Festival Arte Flamenco de Mont de Marsan. Het jaar daarop is ze finalist van de wedstrijd « Talento de Baile 2017 », georganiseerd door de Fundación Cristina Heeren in samenwerking met het Instituto Andaluz del Flamenco in de Sala Compañia de Jerez. In 2017 creëert ze ook de voorstelling « Desvelo ».

In augustus 2019 wordt Léa uitgenodigd voor het prestigieuze Festival de Baalbeck in Libanon, waar ze het podium deelt met gerenommeerde artiesten zoals Omar Bashir, Jahida Wehbe, en Melchior Campos. In 2020 verkent ze nieuwe mogelijkheden door flamenco te combineren met elektronische muziek samen met de multi-instrumentalist Alex Carrasco. Dit project resulteert in de creatie van « Opalo Project » in 2021. Léa Llinares blijft de wereld van flamenco verrijken met haar innovatieve creaties en boeiende optredens, waarmee ze haar plek bevestigt als een vooraanstaande artiest op de hedendaagse flamencoscène.

Beatriz Santiago volgde haar opleiding aan het Conservatorio Superior de Danza, waar ze afstudeerde in flamencodans en choreografie. Ze verdiepte haar artistieke praktijk verder met twee masteropleidingen gewijd aan flamenco-onderzoek, wat haar werk een sterke intellectuele en artistieke basis geeft. Deze combinatie van academische grondigheid, artistieke precisie en gevoeligheid vormt de kern van haar carrière.

Haar internationale loopbaan bracht haar naar podia in Europa, Azië, Afrika en Latijns-Amerika, met een bijzonder sterke aanwezigheid in Frankrijk. Gedurende tien jaar maakte ze deel uit van een Parijse danscompagnie die in residentie was in het prestigieuze Théâtre National de Chaillot, een van de belangrijkste podia voor podiumkunsten in Europa.

Tijdens haar carrière werkte Beatriz Santiago samen met belangrijke flamencofiguren zoals Adela Campallo, Pilar Ogalla, Andrés Peña, Mercedes Ruiz en Rafaela Carrasco. Ze trad op tijdens gerenommeerde festivals zoals de Bienal de Flamenco de Sevilla, het Festival de Jerez, het Flamenco Festival van Nîmes en het Festival van Mont-de-Marsan. Naast deze samenwerkingen ontwikkelt ze ook haar eigen artistieke werk als choreografe en performer, met eigen producties waarin een duidelijke en persoonlijke artistieke identiteit centraal staat.

In 2023 begeleidde ze de gerenommeerde cantaor Duquende als bailaora tijdens zijn tournee in Moskou, waar ze met haar verfijnde en expressieve danstaal een sterke bijdrage leverde in een muzikaal veeleisende context. Haar podiumervaring omvat ook optredens in enkele van de meest iconische tablao’s van Spanje, zowel in Madrid (Café de Chinitas, Las Tablas, Corral de la Pacheca, Torres Bermejas) als in Sevilla (Los Gallos, Casa de la Guitarra, Tablao Flamenco Las Setas, Tablao Andalusí), plekken waar flamenco in zijn meest directe en authentieke vorm wordt beleefd.

Ze behaalde de tweede prijs van La Perla de Cádiz. Beatriz Santiago is een nieuwsgierige artieste die openstaat voor vernieuwing en in haar werk een brug slaat tussen flamencotraditie en hedendaagse invloeden. Haar dansstijl wordt gekenmerkt door elegantie, vrijheid, muzikaliteit en een krachtige podiumprésence. Naast haar podiumcarrière wijdt ze zich ook aan het onderwijzen van flamencodans, een praktijk die ze als essentieel beschouwt en die haar engagement weerspiegelt voor de overdracht en de levende evolutie van flamenco als kunstvorm.

Rafael Campallo, werd geboren in Sevilla in 1974. In deze Andalusische stad begon hij op 11-jarige leeftijd zijn studies bij José Galván. Later vervolledigde hij zijn opleiding bij Manolo Marín, met wie hij deelnam aan de voorstelling “A contratiempo”.
Op 16-jarige leeftijd trad hij al solo op of als gastartiest in Spanje en Japan, evenals in de beroemde Sevilliaanse tablao’s “Los Gallos” en “El Arenal”.
In 1992 maakte hij deel uit van het beroemde spektakel “Azabache” tijdens de Wereldtentoonstelling van Sevilla. In datzelfde jaar werd hij geselecteerd door María Pagés voor haar productie “Tango”, die in première ging tijdens de Flamenco Biënnale van Sevilla. In 1994 werkte hij opnieuw samen met de Sevilliaanse danseres en choreografe in de voorstelling “De la luna al viento”, waar hij het podium deelde met Carmen Linares en Rafael Riqueni. Rafael Campallo brak definitief door in 1996, het jaar waarin hij deelnam aan “Por aquí te quiero ver” van Manuel Soler en “La raíz del grito” van Manuela Carrasco. In datzelfde seizoen sloot hij zich aan bij de Compañía Andaluza de Danza, onder leiding van Mario Maya. Met dit gezelschap reisde hij de hele wereld rond en trad hij onder meer op tijdens de openingsceremonie van de Wereldkampioenschappen Ski in Sierra Nevada.

In 1999 werd hij door de nieuwe directeur van de Compañía Andaluza de Danza, José Antonio, opnieuw gevraagd als gastchoreograaf en eerste danser voor de choreografie “Golpes da la vida”. Datzelfde jaar won hij de prestigieuze dansprijs “El Desplante” op het Festival van La Unión (Murcia) en begon hij samen te werken met gitarist Vicente Amigo. Tijdens de XI Flamenco Biënnale van Sevilla nam hij deel aan “Trilogía” samen met Andrés Marín en El Torombo, waarmee hij een uitgebreide tournee maakte door Spanje, Europa en de Verenigde Staten. Hij trad daarnaast solo op in talrijke festivals en theaters, zowel in Spanje als internationaal. In 2002 was hij gastartiest in “Yo misma” van Juana Amaya, waarmee hij ook deelnam aan het Festival van Mont-de-Marsan in 2003. Tevens speelde hij een hoofdrol in de opname van het album/DVD “Jóvenes maestros del baile flamenco”.

Het jaar daarop presenteerde hij samen met zijn zus Adela Campallo de voorstelling “Campallerías” op het Festival van Jerez en in de Sala Joaquín Turina in Sevilla. Hij nam eveneens deel aan de herneming van “Por aquí te quiero ver” in het Teatro Alhambra in Granada en het Teatro Central in Sevilla. In 2004 ging tijdens de XIII Flamenco Biënnale van Sevilla de première van zijn eigen productie “Don Juan Flamenco” in première. Hiermee trad hij onder meer op tijdens het Flamencofestival van Monterrey (Mexico) en in Amerikaanse steden zoals Philadelphia, Miami en New York, waar hij de gala-avond van het Spanish Institute opluisterde in aanwezigheid van Koningin Sofía.
In 2006 ging de voorstelling “Generaciones” in première, die veel verwachting wekte. Met een indrukwekkende cast van artiesten van verschillende generaties waaronder Merche Esmeralda, Manolo Marín, Javier Barón, Adela Campallo en Rafael Campallo toerde hij met groot succes door Spanje en andere landen.
In 2009 ging zijn voorstelling “Puente de Triana” in première tijdens het Festival van Mont-de-Marsan (Frankrijk), met een sterke bezetting van zangers, gitaristen en gastartiesten zoals Isabel Bayón en Adela Campallo.
In 2010 bood de Flamenco Biënnale van Sevilla hem de kans om hulde te brengen aan zijn bewonderde leermeester Manolo Soler met de voorstelling “Al Compás de Soler”, die zeer lovende kritieken ontving. In datzelfde jaar was hij gastartiest in “Horizonte” van Adela Campallo, dat meer dan een maand op de affiche stond in Madrid.
In 2014 werd “Sangre” gepresenteerd in Mont-de-Marsan, een productie van de drie Campallo-broers en -zussen (Adela, Juan en Rafael), die datzelfde jaar ook werd opgevoerd tijdens de XVIII Flamenco Biënnale van Sevilla en het Festival van Jerez.
Tijdens de Flamenco Biënnale van Parijs in 2015 werd “En tu Huella” opgevoerd in het Théâtre National de Chaillot, met artiesten zoals Antonio Canales, Rafaela Carrasco en Adela Campallo.
In 2016 vormde hij een trio met zanger Jeromo Segura en gitarist Manuel de la Luz. Daarnaast trad hij opnieuw op tijdens de Biënnale van Sevilla met Javier Barón en Alberto Sellés in de voorstelling “Inmanencia”, gevolgd door een uitgebreide tournee langs flamencofestivals en podia in Spanje.
Rafael Campallo bleef doorheen de jaren intensief lesgeven en maakte in 2019 opnieuw deel uit van het docententeam van de Fundación Cristina Heeren in Sevilla. In datzelfde jaar presenteerde hij zijn nieuwe voorstelling “Sin renuncia” tijdens de Jueves Flamencos van Fundación Cajasol.

In 2020 keerde hij terug naar de Flamenco Biënnale van Sevilla met “Diálogos del tiempo” van danser en choreograaf Fernando Romero. Als een van de meest gevraagde bailaores nam hij tevens deel aan het eerbetoon aan Cristina Hoyos tijdens het IX Festival Flamenco van Sevilla.
In 2022 keerde hij, begeleid door Juan José Amador, Pechuguita en Jesús Corbacho, terug naar het Festival van Jerez met zijn voorstelling “Puro”, een klassiek geïnspireerd werk waarin hij het traditionele flamenco-erfgoed benadrukte en dat zeer lovende kritieken ontving.
Momenteel werkt Rafael Campallo aan nieuwe projecten zoals bij INSPIRACIÓN (Vlaanderen, België), terwijl hij wereldwijd cursussen en masterclasses blijft geven.

Antonio Molina “El Choro” wordt geboren in Huelva in 1985. De basis van de flamenco leert hij van zijn vader, “El Choro”. Hij breidt zijn opleiding uit en verdiept zich verder onder begeleiding van Manolo Marín en Javier Cruz, totdat hij in 1999 de II Wedstrijd voor Jonge Flamencodansers van Huelva wint, georganiseerd door de Fundación Cristina Heeren. Hierdoor verhuist hij naar Sevilla om zijn studie voort te zetten aan deze school, waar hij les krijgt van meesters als Javier Barón, Israel Galván, Rafael Campallo en anderen.

In 2002 maakt hij deel uit van de compagnie van Israel Galván in de voorstelling “Galvánicas”, die in première gaat tijdens de XII Bienal de Flamenco.
Een jaar later neemt hij deel aan de tournee van de voorstelling “Rafael Campallo y los Jóvenes Flamencos”, waarmee hij optreedt op het Festival Flamenco van Monterrey, Philadelphia, New York en het Miami Festival.
In 2004 treedt hij op tijdens het Festival de Jerez in de voorstelling van Adela en Rafael Campallo, met wie hij ook “Don Juan Flamenco” in première brengt op de XIII Bienal de Flamenco, en optreedt in Tel Aviv en Jeruzalem. Datzelfde jaar sluit hij zich aan bij de compagnie van Eva Yerbabuena, met de voorstelling “Eva”.
In 2006 doet hij mee aan de Bienal de Flamenco van Sevilla binnen het programma “Jóvenes Promesas” (Jonge Beloftes). In datzelfde jaar wordt hij uitgenodigd door Javier Barón voor diens voorstelling “Dos voces para un baile”, waarmee hij optreedt in Los Angeles, Parijs, Sevilla, Córdoba en Jerez.

Hij keert terug op de Bienal de Sevilla in 2008, ditmaal als onderdeel van de compagnie “Jóvenes Valores del Flamenco” met het stuk “Tiempos Pasados”, geregisseerd door Juan Dolores Caballero “El Chino”, dat in première gaat in het Teatro Alameda.
Van 2009 tot 2012 maakt hij deel uit van de compagnie van Manuela Carrasco, voor de première van de voorstelling “Suspiro Flamenco” in het Teatro Central de Sevilla, en voor een tournee langs de belangrijkste podia van Japan. Tegelijkertijd blijft hij actief in de compagnie van Javier Barón, met wie hij de voorstelling “Vaivenes” in première brengt op de XVI Bienal de Flamenco van Sevilla.
In 2013 sluit hij zich aan bij de compagnie van de gitarist Niño de Pura, als begeleidende danser tijdens diens recitals, en is hij gastartiest in de voorstelling van Juana Amaya, “Morón Baila”. Vanaf 2015 maakt hij deel uit van de compagnie van Vicente Amigo, waarin hij tot op heden actief blijft.

In 2016 brengt hij zijn eerste solovoorstelling uit: “Aviso: Bayles de Jitanos”, in première op het XX Festival de Jerez, onder regie van Rafael Estévez en geproduceerd door de Fundación Cristina Heeren in samenwerking met het Instituto Andaluz del Flamenco. Hiermee wint hij de prijs “Premio Revelación” van het festival. De voorstelling wordt tot 2018 op vele locaties opgevoerd, waaronder Tel Aviv, het Festival Días de Flamenco in Albuquerque, Ibérica Contemporánea in Querétaro, het Festival de Arte Flamenco in Monterrey, het Festival Aire Flamenco in Mont de Marsan, het Festival Andalou in Avignon, het Tanzhaus NRW in Düsseldorf, Suma Flamenca in Madrid, het Gran Teatro van Huelva en de Bienal de Flamenco van Sevilla, onder andere.
In 2018 brengt hij zijn tweede solovoorstelling uit: “GELEM”, ditmaal geregisseerd door Manuel Liñán, in première gegaan in het Teatro Villamarta tijdens het XXII Festival de Jerez. Ook opgevoerd in het Gran Teatro van Huelva en op Suma Flamenca in Madrid, in de Teatros del Canal.

In april van dat jaar presenteert hij ook een meer intieme voorstelling, “MI BAILE”, binnen de reeks Los Jueves Flamencos van Cajasol, en andere circuits.
In 2019 wordt hij gastartiest in de voorstelling “ÍNTIMO” van Miguel Poveda, waarmee hij nog steeds samenwerkt.In 2022 werkt hij mee aan het nieuwe project “Peculiar” van Ana Morales, dat nog steeds op tournee is.
Zijn volgende productie, “SiDiosKiere”, ging in première in het Teatro Villamarta tijdens het Festival de Jerez 2022, onder regie van Juan Dolores Caballero “El Chino”. Daarna opgevoerd in het Teatro Central van Sevilla (Flamenco Viene del Sur), in Huelva tijdens het Festival Flamenco Ciudad de Huelva, en op het Festival Arte Flamenco de Mont de Marsan in juli 2023.

Tussen 2023 en 2024 werkt hij aan drie projecten.
Een daarvan is de unieke voorstelling “Francachela”, een originele show waarin hij wordt begeleid op zang en gitaar door Jesús Corbacho, en die in première gaat op het gerenommeerde Festival van Nîmes.
In de twee andere projecten werkt hij samen met Rocío Molina, wat de eerste keer is dat deze bekroonde danseres en choreografe zich verdiept in het creatieve proces van een andere flamencoartiest. Deze samenwerking resulteert in de danslezing “Arza: teoría de lo espontáneo”, gebaseerd op een tekst van Pedro G. Romero, in première gegaan in het Teatro Central van Sevilla, en opgevoerd in het Teatro Calderón van Valladolid en tijdens de 1e Bienal de Flamenco van Madrid (Espacio Matadero).
Daarnaast creëert hij samen met Rocío Molina en Ernesto Artillo de voorstelling “Prender (un acto de combustión)”, die in première gaat op het Festival Flamenco Azul van Marseille, en sindsdien is opgevoerd op het Festival Flamenco van Esch (Luxemburg), op Suma Flamenca Madrid, in Casa Colón van Huelva… en die in najaar 2025 te zien zal zijn in Barcelona, tijdens het Festival Ciutat Flamenco.

Ramón León Matías, geboren in Antwerpen als zoon van Andalusische ouders uit Cádiz en sinds 2004 woonachtig in Roeselare, werd al op achtjarige leeftijd gegrepen door het flamencovirus. Vanaf jonge leeftijd zocht hij actief de pure essentie van de flamenco op en liet hij geen enkele percussiekans onbenut.
Hij volgde opleidingen en stages in onder meer Jerez de la Frontera, Sanlúcar de Barrameda (Cádiz) bij Geraldo Núñez, evenals muziekseminaries in Madrid (Amor de Dios), Barcelona (Taller de Músics), Granada en Sevilla. Daarnaast kreeg hij les van gerenommeerde artiesten zoals Cepillo, Salvador Matías en Bartolo de Cádiz, en nam hij deel aan diverse flamencofestivals en traditionele zigeunerfeesten in Spanje.

Zijn aangeboren gevoel voor ritme en zijn diepgewortelde passie voor de kunstvorm brachten hem tot een intense studie van de verschillende palos binnen de pure flamenco. Doorheen de jaren ontwikkelde hij zich tot een veelzijdige percussionist met een sterke muzikale identiteit. Ook andere muziekgenres zoals pop, rock, salsa, jazz en reggae zijn hem niet vreemd, wat hem tot een breed inzetbare en ervaren begeleidingsmuzikant maakt. Vandaag is Ramón niet alleen actief als percussionist, maar ook als flamenco producer in de Benelux, met een bijzondere focus op België. Vanuit zijn artistieke visie en internationale netwerk realiseert hij hoogwaardige flamencoproducties en tournees, waarbij hij bruggen slaat tussen Spaanse topartiesten en het Belgische culturele landschap. Hij heeft reeds de eer gehad om volgende muzikanten, zangers en dansers te begeleiden:

Flamencogitaristen:
Eduardo Rebollar, Gerardo Núñez, Juan Antonio De Jerez, Juan Ramón ´El Caro´, ´Chicuelo´, José Toral, José Luis Montón, Vincente Cortés, José Luis Domínguez, Juan Bautista, Michel Gillain, Antonio Segura, Jan De Preter, José Cortés, Mario Cortés, Enrique de Melchor, Wannes Van de Velde, Rafael Sanchez, Patricio Grande, ….
Zangers en zangeressen:
Chano Lobato, Miguel Poveda, Rafael de Utrera, Roto, Antonio Paz, Amparo Cortés, Irma González, José Cortés en Alberto García, Asunción de Cordoba, Jose Ligero, Lidia Rodriguez, Cecile Evrot,…
Dansers en danseressen: Carmen Cortés, Javier Latorre, Isabel Pelea, Kuky, Antonio Martínez, Sofía Yero, Torre de Montijo, Ana Ramón, Julián Martín, Javier Romero, Eva Mendéz, Silvia Cabeza, Manuel Gutierrez, Mara Martínez, Marisol Velderama, Susana Vazquez, Nina Perez, Lea Llinares, Beatriz Santiago, Antonio Molina “El Choro”, Rafael Campallo, enz…
Gerealiseerde projecten:
Sumari proyect (José Toral), La Traviatta, Dranouter Festival (Amparo Cortés), Sfinx Festival (Javier la Torre), Polé Polé (flamenco puro), Juana la loca (Eva Moreno), Tablao Flamenco Al-Andalus Alicante (Spanje), Tablao Flamenco ‘El Cordobés’ (Spanje), tournee met Amparo Cortés in Noorwegen en Praag, opname CD 2004 Enrique de Melchor, Serge Dacosse Band, opname CD in Duitsland José Toral, opname CD Amparo Cortés, opname CD Serge Dacosse, Glasford Band, Académie Internationale d´Eté de Wallonie – Neufchâteau Saison 2003/04/05/06, Jeunesses Musicales Saison 2005/06, Soniquete (Jazz-Flamenco), la niña de las coles (Cordoba Spanje), voorprogramma Tomatito (Deurne 2005), Hommage Wannes Van de Velde (2009), voorprogramma Niña Pastori (Brussel 2012), Dani Klein (Vaya con Dios), Maurane, Iva Bittová, Marianne Aya Omac (Brussel, november 2012), Flamenco de Flandes (2015), Orquesta Flamenca ARTE2, Flamenco “Proyecto “INSPIRACIÓN” 2024 tot heden.